Και σου έλεγα χθες να ρίχνεις το φως του ήλιου με τον καθρέφτη σου στη σκοτεινή μεριά του κόσμου, και αν είσαι μέσα σε αυτήν να ψάχνεις για τα φωτεινά σημάδια στους μαύρους τοίχους. Αλλά δεν σου είπα για κείνες τις χαραμάδες του φωτός απ' όπου μπορεί να περάσει το φως, και πως κάθε κραυγή, κάθε καταγγελία, κάθε ποίημα, κάθε ατομικό "όχι" στον τρόμο που θέλει να υποδουλώσει τον κόσμο, είναι μια χαραμάδα. Κι όταν αυτές γίνοται πολλές, πάρα πολλές, ξέρεις τι θα συμβεί. Θα τρίξει το οικοδόμημα του τρόμου, θα σπάσουν τα θεμελιά του, θα καταρρεύσει.
No comments:
Post a Comment
Εδώ σχολιάζουμε;