΄
Στα πλαίσια εκδήλωσης για την παγκόσμια μέρα της γυναίκας, χθες, 7/3/2026 που έκανε ο διεθνής πολιτιστικός σύλλογος "ORIZON" , παρουσιάστηκε ο θεατρικός μονόλογος "ΑΝΑΡΠΑΧΤΗ", μεταξύ άλλων αξιόλογων δράσεων της βραδιάς, όπως αναγνώσεις βιογραφιών σημαντικών και προοδευτικών γυναικών στη σύγχρονη ιστορία, ποιήματα, ομιλία- (ανάλυση- ψυχολογική, κοινωνική, και φιλοσοφική προσέγγιση της γυναίκας από αρχαιοτάτων χρόνων) και θεατρικό δρώμενο. Μια βραδιά με σημαντικές παρουσίες ποιητών, συγγραφέων, διανοητών, μουσικών και άλλων, όπου το εκπληκτικό μουσικό τρίο για τη συγκεκριμένη εκδήλωση, Αρετή Κοκκίνου, Θέλμα Καραγιάννη και Ιλία Κόνδου, μας άφησε άναυδους με την ποιότητα των μουσικών διασκευών και εκτελέσεων, ανεβάζοντας τον πήχη στις απαιτήσεις για συνέχεια ποιότητας, ωθώντας τον καθένα από τους συμμετέχοντας να δώσει τον καλυτερό του εαυτό.
Δεν έφυγαν στιγμή από το νου μας τα κορίτσια που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν, σε Ιραν, Γάζα και άλλες εμπόλεμες και μη εμπόλεμες περιοχές, εφόσον μόνιμα σε κάποιες χώρες οι γυναίκες βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση.
Και του χρόνου λοιπόν σε έναν κόσμο ειρηνικό, με ισότητα και σεβασμό στα δικαιώματα των ανθρώπων, οποιουδήποτε φύλλου και καταγωγής.
ΑΝΑΡΠΑΧΤΗ
Μουσική υποδοχής: Τραγούδι i'm a woman με την Koko Taylor.
Σκηνικό
Η Μαρίνα εμφανίζεται στη σκηνή και κατευθύνεται σ' ένα τραπέζι με δυο φωτογραφίες πάνω του και ένα μπλοκ σημειώσεων. Κάθεται. Περιμένει λίγο, η μουσική χαμηλώνει και σταματά. Στο δωμάτιο υπάρχει ακόμα μια καρέκλα, με ρούχα διπλωμένα πάνω της κι ένα στρωματάκι γυμναστικής διπλωμένο στο πάτωμα.
Η Μαρίνα γράφει μεγαλοφώνως.
-Α γα πη με νοι μου. Η μα μα σή με ρα θα κλω τσή σει τη μπά λα.
Άλλη μπάλα Χριστινούλα, όχι αυτή του βόλεϊ που χάρισα χθες στο Δημητράκη και τσίριζες σαν μοσχάρι που το σφάζουν, άλλη.
Κοιτάζει προς το κοινό
Σήμερα, η συνάδελφος του συνεργείου που καθαρίζουμε μαζί τις πολυκατοικίες, λιποθύμησε. Με 42 βαθμούς έξω, απορώ πως δεν το έπαθα κι εγώ. Έτοιμη ήμουν. Και μετά έρχεται εκείνος ο επόπτης, που γυρίζει στα συνεργεία για να δει αν γίνεται η δουλειά σωστά. Στα συνεργεία αυτά, οι άντρες είναι επόπτες και οι γυναίκες καθαρίζουν... να ξέρεις.
Εγώ είχα βάλει την κοπέλα να κάτσει σε μια σκιά με ένα μπουκάλι νερό και ανέλαβα μόνη μου. -Γιατί δεν δουλεύεις εσύ; την ρώτησε άγρια.
Το κορίτσι δεν μίλησε. Ήταν αδύναμη, δεν ήξερε και καλά ελληνικά...
-Το κορίτσι δεν είναι καλά, λιποθύμησε, και την έβαλα στη σκιά για να συνέλθει. Του απάντησα εγώ.
-Α κυρα Μαρίνα! έπρεπε να με πάρεις τηλέφωνο. Αλλά εσύ για να με αποφύγεις, ούτε για τα απαραίτητα δεν μου τηλεφωνείς. Αν δεν μπορεί να δουλέψει να κάτσει σπίτι της! Δεν φτάνει που την έχουμε εδώ παράνομη μετανάστρια...
-Δεν αποφεύγω κανέναν, τη δουλειά μου κάνω, και σήμερα δεν χρειάστηκε να σε πάρω, το κορίτσι θα συνέλθει. Τι μετανάστρια; πρόσφυγας είναι, έχει κάνει και αίτηση ασυλίας.
-Μη μου γυρίζεις την κουβέντα, ξέρεις τι εννοώ... και δεν μ' ενδιαφέρει τι είναι αυτή.
-Οχι δεν ξέρω κύριε επόπτη, και ούτε εμένα μ' ενδιαφέρει να ξέρω.
-Δεν είναι προς συμφέρον σου να μην ξέρεις... μου είπε ο αλήτης και μου έκλεισε και το μάτι.
Ένα σωρό γυναίκες έφυγαν από τη δουλειά εξαιτίας του. Τώρα μαθαίνω ότι θα του κάνουν ομαδική μήνυση.
"-Κοίτα μην μπλέξεις εσύ με αυτά, εσύ τη δουλειά σου!" μου λέει κι ο δικός μου στο σπίτι.
μουρμουράει
- Εσύ τη δουλειά σου...Κυρ Παντελής με τα όλα του!
Κοιτάζει τη φωτογραφία της κόρης της.
Κατάλαβες Ειρηνούλα μου; Αυτά είναι τα θέματα αλλά που να στα πω να καταλάβεις. Που ουρλιάζεις για το ενθυμιό σου που λες. Την ξεφούσκωτη μπάλια! Ενθύμιο κρατάμε κάτι που θυμόμαστε ευχάριστα πράγματα από αυτό. Εσύ, τι θυμάσαι από την κολόμπαλα; Που τη φίλησε ο Δημητράκης και σου την πέταξε, για να σου μείνει το ξεφούσκωτο φιλί, ενώ η κολλητή σου ρουφάει τα χείλη του;
Σκύβει και ξαναγράφει
Και όταν σας είπα πως έχασα την ταυτότητά μου, ψάχνατε κάτω από τα κρεβάτια. “Καμιά μέρα θα χάσεις και το κεφάλι σου” μου λέτε μ' ένα στόμα και χαχα! κολλήσατε και τα χέρια στον αέρα πατέρας και κόρη λες και κατατροπώσατε τον εχθρό.
Κοιτάζει και τη φωτογραφία του Στέλλιου.
Κι εσύ άνεργος άνθρωπος τι δουλειά έχεις να κοιτάζεις το ebay? "Ευεξία και αγαμία δεν πάνε μαζί" λες. Η μαλακία με την ηλικία όμως, μια χαρά τα ταίριαξαν. Θα σε σώσει το ebay ρε; Και μόνο εσύ έχεις προβλήματα υγείας; Αντί να ψάχνεις για εργαλεία στύσης, δεν πας να περπατήσεις μερικά χιλιόμετρα; Καπνιστό γουρούνι έχεις καταντήσει.!Από τη μια η μπάκα από την άλλη τα φουγάρα σου όλη μέρα στο PC παφ πουφ! γυρίζω σε ένα αχούρι ντουμάνι με πιάτα να ισορροπούν πάνω σε φλυτζάνια μέσα στο νεροχύτη, άι σιχτίρ!
Σηκώνεται, ανοίγει το στρωματάκι και ξαπλώνει πάνω του.
Βαρέθηκα! Όλο τα ίδια και τα ίδια. Κατά τα άλλα έρχομαι σπίτι μου να ηρεμήσω. Οκ, τέλος τα νεύρα, ρηλάξ τώρα.
κάθεται και κάνει επικήψεις.
-Ένα, δύο. Και ένα και δύο. (βαθιά ανάσα) μιλάει καθιστή.
Με ρώτησε κανείς τι έγινε στη δουλειά σήμερα; τι μου συνέβη στο δρόμο; Πως τρομάζω να ξεφορτωθώ από τα μάτια μου τη φάτσα αυτού του λεχρίτη επόπτη που με κυνηγάει παντού; Άσε ο ποδαρόδρομος. "-Τι με νοιάζει εμένα αν είναι απεργία και δεν βρίσκεις μέσον; πέτα! Ή πλήρωσε!" Σου λένε. Να πληρώσετε εσείς ρε! Λεφτά έχετε!
Ανοίγει τα πόδια και βάζει τα χέρια πίσω από το λαιμό. Παίρνει στροφή. Μουρμουράει...
Τρομάζω να γυρίσω στο σπίτι....Και ένααα και δύοοοο! Και ένααα και δύοοο!
Δείχτε μου τουλάχιστον μια συμπαράσταση! Κάντε καμιά δουλειά εδώ μέσα! Που αφήσατε τα σκατά του σκύλου στην αυλή! Και έφαγα τσουλήθρα μέχρι το σιφώνι που δεν με χωράει μέσα να με πάρει ο υπόνομος να ησυχάσω Παναγία μου!
Και ένα και δύυο!
Και να τα σημειώματα στην κουζίνα.
“-Μανούλα, τάισε το κουνέλι και τη γάτα πλιζ, δεν πρόλαβα”.
Κάποια μέρα όμως εγώ, θα το πνίξω το κουνέλι! Φτιάχνει ένα στιφάδο αυτό!
Σταματάει τη γυμναστική και καθιστή μονολογεί.
Βγαίνει και ο άλλος από το δωμάτιο, "έλα!" λέει , "ν ακούσεις τα κατορθωματά σου!
-Τι έκανα; τον ρωτάω...
-Τίποτα. Αν όμως την είχες πάει στο λογοθεραπευτή όταν σου έλεγα, δεν θα την έπιανε η υστερία της επειδή την κοροϊδεύουν τα αγόρια. Τότε θα είχες κάνει.. Ενώ τώρα, όρμηξε έξω απειλώντας με, πως θα πάρει χίρμα να πνιγεί!
-Παναγία μου το παιδί μου! Εμένα μου έλεγε πως θα ψάξει να βρει δουλειά. Δεν κατάλαβα τίποτα για σίρμα! . Κι εσύ την άφησες να πάει να το βρει; του λέω...
-Ηρέμησε! Θα μιλάγαμε αν το είχε κάνει; Την ακολούθησα. Πήγε στο σούπερ μάρκετ, βγήκε με μια τσάντα. Με είδε. -Τι έχεις εκεί μέσα αγάπη μου; τη ρωτάω. -Χοκολάτα, θέλειχ; μου απαντά. Και μετά άρχισε να γελάει. Αλλά στο λέω. Πρέπει να κάνουμε κάτι για το χίρμα της! Χιγμα της. Στο διάλο! σίγμα της! Της κάνουν μπούλινγκ στο σχολείο.
Η Μαρίνα Ξαπλώνει.
-Πρέπει να κάνουμε λέει, κι εννοεί, να κάνεις. Λες και δεν έκανα. Πήγαινε σύ να πάρεις μια έγκριση λογοθεραπείας ρε στο ΙΚΑ.Και θα σου πω εγώ αν μου ξαναμιλησεις για στρες και νεύρα. Να μάθεις και τις τιμές στους ιδιώτες. Λογοθεραπεία θέλεις; ξηλώσου!
Βαθιές ανάσες.
Εγώ θα το πάρω το σίρμα! Άι στο διάολο και μ' αυτό. Μ' έχει απειλήσει και μένα η μικρή. "Ή θα μ' αφήχειχ να γίνω μοντέλο, ή χίρμα!" -Ωραία δουλειά βρήκες μανάρι μου, της λέω. -Γιατί παρακαλώ; Όμορφη είμαι, πχηλή είμαι, άμα χάχιω και πέντε κιλά, ανάρπαχτο μοντέλο θα γίνω.
-Και τι το καλό έχει αυτό ανάρπαχτη; Να σου πιάνει τον κώλο ο ένας και ο άλλος για να κάνεις όνομα για δυο χρόνια; Στρώσου στο διάβασμα να μπεις σε καμιά καλή σχολή, να βρεις μια καλή δουλειά να είσαι κυρία του εαυτού σου! Βλέπεις τι τραβάω κι εγώ για να μην πάρω το πτυχίο μου! Ο πατέρας σου δεν με άφησε να το πάρω, τι να το κάνεις λέει; Έχεις εμένα! εγώ σε θέλω βασίλισσα κυρά στο σπίτι σου, όχι να χάνεις χρόνο για ένα πτυχίο που δεν θα χρησιμοποιήσεις ποτέ!
δείχνει τον εαυτό της. -Δες την βασίλισσα κυρά τώρα κορούλα μου!
Μουντζώνεται και κάνει μια μικρή παύση.
-Διαμαρτυρία καμία τώρα ο κύριος για την αρχόντισσα της σφουγγαρίστρας! Άσε τα μοντελίκια λοιπόν και στρώσου να γίνεις άνθρωπος!
-Δεν κχερω τι λεχ εχύ, είχαι χυντηρητικιά, εγώ θα γίνω ανάρπαχτο μοντέλο ο κόχμοχ να χαλάχει!
Ο μπαμπάς μου λέει ότι είμαι θεά! Ότι θα χκίχιω!
Σηκώνει τα πόδια και τα ανοιγοκλείνει συλλαβίζοντας με ρυθμό. -Α-νάρ-πα-χτο!
Κάνει δυο επικήψεις ακόμα και σηκώνεται, πλησιάζει τη φωτογραφία του Στέλλιου.
“Κι ΕΣΥ! όλο, ρηλάαξ ρηλάαξ, θα σε φάει το άγχος! Πάτα και κανένα φρένο!” Μόνο τέτοια ξέρεις να μου λες. Και την άλλη στιγμή μου την πέφτεις για τις παραλήψεις μου. Κι εγώ όχιιι, να μην πάρω το πτυχίο, αλλά το παιδί σου να πάει να γίνει μοντέλο ρε;
Πόσους τόνους να ζυγίζει ένα καρότσι με τούβλα που το τραβάει ένα μικρό αμάξι; Ξέρεις τι θα γίνει αν το αμάξι βαρέσει σε τοίχο; Κομματάκια από το δρόμο θα σας μάζευα και τους δύο! Άσε οι παράπλευρες απώλειες.
Πιάνει το κινητό της και σχηματίζει νούμερο μουρμουρίζοντας.
Χέσε με και με το ρηλάξ τώρα! Κάτι πρέπει ν' αλλάξει...Ν' αλλάξει τώρα..
Μιλάει
-Έλα Νίκη, εγώ. Μη φύγεις μόνη σου, θα έλθω κι εγώ τελικά στη διαδήλωση. Σε μισή ώρα στη στάση. Τα λέμε.
Ξεκινά να παίζει πάλι το τραγούδι i'm a womn ανεβαίνοντας σταδιακά
Σκίζει το φύλλο που έγραφε, (χαμηλά μπαίνει το τραγούδι με την Koko Taylor i'm a woman)...παίρνει ένα άλλο φύλλο, γράφει στα γρήγορα κάτι και μετά αρχίζει να ντύνεται βιαστικά. Παίρνει τσάντα, κινητό και σηκώνει όρθιο το σημείωμα απέναντι από το κοινό.
“Θ' ΑΡΓΗΣΩ! ΜΑΓΕΙΡΕΨΤΕ ΚΑΙ ΦΑΤΕ!" το διαβάζει δυνατά για να καταλάβει το κοινό τι γράφει. Το κοιτάζει για λίγο και το αφήνει στο τραπέζι.
Στο σημείο αυτό το i'm a woman έχει δυναμώσει πολύ και η Μαρίνα βγάζει από την τσέπη της ένα φυλλάδιο, το ανοίγει, το διαβάζει σιγά πρώτα και μετά κοιτάζοντας το κοινό, μιλάει δυνατά.
-Με λένε Μαρίνα Χατζηπέτρου! Μέλος του σωματείου εργαζομένων γυναικών στην καθαριότητα και με συλλαμβάνουν απρόκλητα, άδικα και παράνομα!"
Η Μαρίνα κάτω από αυτό το ρυθμό αλείφει το πρόσωπο της με malox φοράει ένα μακρύ φουλάρι στο λαιμό και βγαίνει από τη σκηνή, επαναλαμβάνοντας τη φράση πιο δυνατά ενώ η ένταση της μουσικής έχει ανέβει τέρμα.
-Ειμαι η Μαρίνα Χατζηπέτρου! Μέλος του σωματείου εργαζομένων γυναικών στην καθαριότητα και με συλλαμβάνουν απρόκλητα, άδικα και παράνομα!
Συνεχίζει να μιλάει ενώ προχωρά προς την έξοδο της σκηνής και η μουσική συνεχίζεται στην ίδια ένταση.
Με λένε Μαρίνα Χατζηπέτρου...μέλος του σωματείου εργαζομένων....γυναικών...
Η μουσική παίζει ακόμα στην άδεια άδεια σκηνή, και η ηθοποιός ανεβαίνει ξανά και υποκλίνεται. Η μουσική συνεχίζεται, η ηθοποιός χορεύει για λίγο χαρούμενη στο ρυθμό, καλεί τη συγγραφέα επάνω, χαιρετάνε μαζί, κατεβαίνουν η μουσική χαμηλώνει και κλείνει.
ΤΕΛΟΣ
Ελένη Μπάλιου Κλεμμ
No comments:
Post a Comment
Εδώ σχολιάζουμε;