το e mail mou

refene_gr@yahoo.com

Εδώ μου γράφετε. Στο καλό πια!
Ελένη Μπάλιου

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

φίλοι μου συγνώμη για την αποχή, πασχίζω να επανέλθω

Κάτι τα βραδινά μεροκάματα κάτι το τρέξιμο από Νήαρ Ιστ σε παναθηναικό (να δούμε που θα σταθεροποιηθεί αυτό το παιδί μελλοντικό καμάρι της χώρας μας και ξυπνήστε μας), κάτι η προετοιμασία για την παρουσίαση ενός διηγήματος με μουσική συνοδεία (Παναγία μου δεν ήξερα ότι είναι τόσο δύσκολο), κάτι τα συγγραφικά, όλο έρχομαι κι όλο στο δρόμο είμαι. Αλλά σύντομα ελπίζω ναι, θα καταφέρω να ξεβουλώσω τ' αυτιά μου και να ακούσω τι παίζει ο φίλος μου ο Άγγελος στην κιθάρα όταν εγώ απαγγέλω ότι μου καπνίσει, (αν δεν μου φέρει την κιθάρα του κολλάρο στο μεταξύ), και να τελειώσει αυτή η οδυνηρή προετοιμασία χωρίς να φάμε λεμονόκουπες στο τέλος, Πες ρε Νίκο κι εσύ γιατί δεν μου κάθεται το κολοκείμενο με την κιθάρα κι όπου θέλει με πετάει; Κι όπου να είναι τελειώνουν και τα τρεχάματα με τα άλλα, να κάτσω επιτέλους μια δυο ώρες με την ησυχία μου να ρεμβάσω ή να θυμηθώ τι μου την έδωσε όλον αυτό τον καιρό που έτρεχα και με τα πόδια, γιατί μας φάγανε το μηχανάκι κάτι ζήτουλες που τους έβρισαν στον απο κάτω όροφο, και νόμιζαν πως το μηχανάκι ήταν των υβριστών και το αρπάξανε για εκδίκηση το κερατό μου, που θα πάει λέω θα ηρεμήσω και θα τα πούμε. Φιλιά σε όλους.

7 σχόλια:

  1. Επειδή μάλλον έχασα κάτι, τι είναι τα συγγραφικά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δείμο
    Το μυθιστόρημα νούμερο τρία αν ποτέ τελειώσει. Το νούμερο δύο είναι ακόμα σε αναζήτηση εκδότη. Και μετά από αυτή την τρελή επιτυχία, προχωρώ ακάθεκτη στο τρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ίσως όταν πάψεις να ακούς την κιθάρα και αρχίσεις να ακούς τη φωνή σου μέσα στην κιθαρα να αρχίσει να δένει το ένα με το άλλο...

    Άντε, είπα κι εγώ, μας εγκατέλειψε η Ελένη:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μα καλά πως γίνεται να είδα μόνο τον Exoaptonkyklo κι εσύ Νίκο όταν τον είδα δεν είχες γράψει εδώ και τωρα μου βγαίνεις εσύ να έχεις γράψεις πρώτος. Δεν το καταλαβαίνω αυτό το ίντερνετ. Νίκο μου όταν ακούω τη φωνή μου δεν μου αρέσει καθόλου και είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει αυτό σε ανάγνωση. Είπα στο φίλο μου τον Άγγελο, μπας να αρχίσει ακούει κι αυτός εμένα λίγο; Και μου ανέπτυξε μια θεωρία για τη μουσικότητα του κειμένου και τη συνέπεια του αναγνώστη ως προς αυτήν και τις στίξεις και α. Λέω πάει, πέτσινα αυτιά θα έχω. Όταν το λέω μόνη μου το κείμενο, είναι μια χαρά. θα του προτείνω να μην ακούγεται η κιθάρα όταν διαβάζω. Μόνο στις παύσεις μου. Το βλέπω εγώ δεν το γλυτώνω το κολλάρο. Kai aύριο είναι η μέρα της λεμονόκουπας. Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και δεν σας εγκατέλειψα. θα επανέλθω λέω σύντομα. Όταν πατήσω φρένα με τις τρεχάλες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ σχολιάζουμε;